Arminius, keuzevrijheid en borstvoeding (1)


Borstvoeding. Het is een eerste levensbehoefte van een baby. De mens behoort tot de orde der zoogdieren, genoemd naar het proces van voeden. Aan de borst vindt een baby voeding, koestering en bescherming tegen infecties; dit alles is cruciaal voor de overlevingskansen van een baby. 

Vanuit de biologie bezien is dit een logische stelling. Toch blijkt een dergelijk standpunt weerstand op te roepen. Een veel genoemd argument is: moeders die geen borstvoeding geven, wordt een schuldgevoel aangepraat. Klopt dat? Zou het beter zijn dergelijke dingen niet te zeggen/schrijven? Klopt die hele stelling eigenlijk wel? En wat heeft dit alles met Arminius te maken?

Ik zal met Arminius beginnen. Arminius was een tijdgenoot van Calvijn. Met Calvijn zijn we allen min of meer vertrouwd. Hard werken, zuinigheid, en vooral geen overdaad of genotzucht nastreven. Maar het wereldbeeld van Calvijn behelst meer. De mens wordt zondig geboren en is niet in staat tot het maken van keuzes, aldus Calvijn. Een mens wordt bezien vanuit wantrouwen, deugd moet van bovenaf afgedwongen worden. Vanuit zo’n verstikkend wereldbeeld wordt je inderdaad niet blij van de openingsstelling. Je zou die kunnen interpreteren als een verketteren van het niet geven van borstvoeding.

Echter, dezelfde stelling bekeken door de bril van Arminius geeft een heel ander beeld. Arminius stelt: de mens is geneigd tot het goede.  Hij gelooft in de ‘vrije wille des menschen’, oftewel: mensen kunnen prima hun eigen leven vormgeven. Deze visie klopt ook met wat ik om me heen zie: moeders hebben het goed met hun baby voor, en zullen voor hun baby zorgen. Moeders hebben in die optiek ook het recht op informatie. Immers, het wegmoffelen van informatie en het verbloemen van feitelijkheden betekent dat je moeders niet vertrouwt zelf met de informatie overweg te kunnen.

Terug naar de stelling. Borstvoeding is de biologische norm, voor zoogdierenjongen is de melk van hun moeder onmisbaar. Het  biedt ook een mensenbaby wat hij nodig heeft om te overleven. Je kan het niet klakkeloos omdraaien, immers: een baby kan ook overleven als voeding wordt geleverd door een fles, koestering te vinden is in armen en zuigen aan een speen, en infecties kunnen worden bestreden met antibiotica. Oftewel: in het moderne leven hebben we de beschikking over vervangers voor borstvoeding. Die alternatieven zijn niet even goed.

En het is die laatste zin die pijn doet. Het alternatief voor borstvoeding is niet even goed voor het welzijn van de baby. En tóch is een dergelijke zin geen aanval op moeders die stoppen met borstvoeding. Ook een keus met nadelen is een legitieme keus. Bovendien nemen moeders hun besluiten binnen hun situatie. Zij mogen het vertrouwen krijgen dat ze hun eigen situatie het best kunnen inschatten.

Ik wil hier pleiten voor de visie van Arminius. Moeders zijn in staat zelf beslissingen te nemen, hier past verbloemende woordkeus niet bij. Echter, dit is niet het hele verhaal. Want mensen leven niet geïsoleerd, ze zijn deel van een groep. En keuzevrijheid is mooi, maar keuzes maak je binnen de bestaande omstandigheden en mogelijkheden. Keuzes die moeders maken rondom (stoppen met) borstvoeding gaan al te vaak gepaard met verdriet. Dat maakt, dat je als moeder niet altijd even blij wordt van informatie over het belang van borstvoeding. Een volgend blog meer over moederschap en borstvoedingskeuzes binnen je leefomgeving.

Advertisements

One thought on “Arminius, keuzevrijheid en borstvoeding (1)

  1. Pingback: Arminius, keuzevrijheid en borstvoeding (2) « blikborstvoeding

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s