warm

huid op huid vertellen wij elkaar

waar geen woorden voor bestaan

De heetste dagen van augustus waren net voorbij toen mijn dochter haar komst aankondigde. Bijna 41 weken heeft ze in mijn buik gewoond, voorzien van voeding en zuurstof, van bescherming en warmte. Nu was het tijd voor de grote overgang: ze zou gaan ademen via haar longen, en mijn borsten zouden haar voeding en immuunstoffen geven. De slaapkamer waar ze geboren werd was koel. Maar met haar blote velletje op mijn blote buik, haar zachte wangetje op mijn borst bleef mijn kersverse dochter heerlijk warm. De kleertjes en het mutsje bleven in de kast.

Het is ongebruikelijk (in ons land althans) om een baby niet aan te kleden. Ik heb het speciaal met mijn verloskundige moeten bespreken, en zelfs mijn lieve AP kraamverzorgster en ikzelf waren verrast hoe goed warm dochterlief blijft. We zijn als cultuur zo gewend om moeder en kind van elkaar te scheiden, dat we vergeten zijn dat een moeder perfect in staat is haar baby warm te houden. Een baby en haar moeder zijn ook na de geboorte nog een twee-eenheid. Alleen als een baby alleen ligt, kan ze haar lichaamstemperatuur nog niet optimaal regelen. Mutsjes, kruiken, dekens in de wandelwagen: het zijn allemaal hulpstukken die bedacht zijn om effecten van het alleen-zijn van een baby ongedaan te maken. Het staat ieder natuurlijk vrij om gebruik te maken van dergelijke hulpmiddelen. Wat ik vooral zonde vind, is dat we vergeten zijn dat samenzijn de natuurlijke toestand is. Mama is het origineel, spullen zijn het surrogaat.

En wat is het fijn, mijn blote baby tegen me aan. Ik wéet hoe goed huid-op-huid contact is voor de borstvoeding en de hechting. Maar met mijn dochter op mijn huid vóel ik vooral hoe belangrijk het is. Ieder die wel eens met haar baby onder de douche of in bad is geweest, kent het gevoel. Baby’s vinden het heerlijk, en bij jezelf voel je de liefde (en de oxytocine) stromen. Wat voel ik me rijk, dat deze momenten niet beperkt zijn tot badderen alleen. We slapen samen onder een ouderwetse wollen deken, ik draag mijn dochter huid-op-huid in een draagdoek. Wij horen bij elkaar. Ik koester je, en houd je warm. Zolang je dat nodig hebt.

Advertisements

3 thoughts on “warm

  1. Pingback: gewoon samenslapen | blikborstvoeding

  2. Pingback: Geur | blikborstvoeding

  3. Pingback: Geur | Lindar

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s