kwetteren

Het brein is informatieverslaafd, zo hoorde ik gister op het TV-programma PAVLOV (het programma waar steeds blokken met de letters PAVLOV ergens in beeld staan; letterlijk: op locatie). Nou, het mijne in elk geval wel. Elke lege minuut probeert mijn brein te vullen met informatie, mijn gedachten staan nooit stil. Of zoals mijn yogalerares zegt: het kwetterende aapje laat van zich horen. Bekentenis: uit verveling sla ik vaak aan het rekenen met rijkilometers in de auto, of met de te wachten seconden op het perron. Teksten langs de snelweg léés ik niet, ze dringen mijn brein binnen. Soms heel lastig, vaak ook heel handig. Kranten spit ik van  voor tot achter door, vele columns, boeken en research vullen mijn hoofd vol informatie en ideeën. Waar ze zich aan elkaar verbinden, tegen elkaar opbieden en vragen oproepen.

Deze manier van denken heeft een naam: divergent denken. Mensen die sterk zijn in divergent denken zijn goed in brainstormen, ideeën opdoen, verbinden van informatie en breeduit denken. Een creatief brein. Al heb ik wat moeite met het woord ‘creatief’, in mijn ervaring blokkeert het mensen omdat ze er iets Groots aan ophangen. In wezen is iedereen creatief: je maakt wat van je leven met wat voorhanden is. Maar dit terzijde.

Divergent denken betekent dat je aandacht hebt voor veel verschillende mogelijkheden en informatie die op je afkomt. Dat dit ook lastig kan zijn, lijkt me duidelijk. Het betekent immers ook dat je snel afgeleid bent. Schrijver Buwalda vertelde in het programma PAVLOV dat hij om te schrijven zich afsloot voor de buitenwereld en bijbehorende prikkels. Met drie kinderen hier in huis is dat natuurlijk onmogelijk. Ik verlang er soms wel naar, sterker nog: ik zit nu op de kamer van zoonlief te schrijven, met het verzoek aan allen me even met rust te laten.

Maar afsluiten voor de wereld, nee. De wereld levert inspiratie, en zonder kinderen zou ik misschien niet eens zijn gaan schrijven. En dus probeer ik momenten van stilte en concentratie in te passen tussen de drukte in. De wandeling naar school is heerlijk, een douche aan het eind van de dag. Het aapje kwettert vaak vrolijk door. Soms oefen ik me in het stil(ler) krijgen van het aapje en probeer mijn hoofd leeg te maken, soms ook niet en laat ik hem lekker kwetteren. En nu ga ik weer naar beneden. Samen eten.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s