intiem

Toevalligerwijs, precies op de dag dat ik blogde over voeden in het openbaar, kreeg ik zelf commentaar. Dat gebeurt me zelden tot nooit, maar nu was ik dan toch aan de beurt. Ik heb onderschat wat het met je doet. Het doet pijn. Borstvoeding gaat niet zozeer over eten, als over de relatie met je kind. Borstvoeding is het hart van mijn moederschap. Niet eens zozeer de handeling zelf, maar wel de responsiviteit, voeden op verzoek, lichamelijk contact, het vertrouwen dat ik in mijn kind heb: dat is allemaal zeer vervlochten met onze borstvoedingsrelatie. Op mijn (langer geleden geschreven) ‘about’/voorstelblog schrijf ik:

In de relatie met mijn kinderen is borstvoeding erg belangrijk geweest. Dat had ik niet kunnen vermoeden, ik startte met borstvoeding omdat ik het vanzelfsprekend vond, en ben ermee doorgegaan omdat mensenmelk mij ook na het eerste levensjaar logischer leek voor een kind dan koemelk. Terugkijkend zie ik dat het mij heeft gevormd als moeder. Dan gaat het niet alleen om de intense verbondenheid die ik kon voelen tijdens het voeden. Het is ook de start geweest van het vertrouwen dat ik heb in mijn kinderen, in hun vermogen aan te geven wat ze nodig hebben. En het vertrouwen in mijzelf, mijn vermogen een relatie met hen op te bouwen die constructief is. Een relatie die ruimte biedt voor hun eigenheid, voor hun groei en de mijne.

Het raakt me dan ook diep, als iemand dit liever niet zou zien. Alsof het iets is om te verstoppen, om anderen niet mee lastig te vallen.

Het commentaar dat ik kreeg, was niet akelig gebracht. Niet als aanval, geen scheldwoorden, niets van dat alles. Nee. De vrouw in kwestie had zich ongemakkelijk gevoeld dat ik mijn baby in haar bijzijn de borst gaf, omdat zij borstvoeding iets intiems vindt. (maar ze was wel vóór borstvoeding, zei ze er nog bij)

Intiem. Het is een wolf in schaapskleren, deze manier om borstvoeding naar de slaapkamer verwijzen. Als iemand borstvoeding vies noemt, doet het ongetwijfeld ook pijn. Maar het is wel duidelijk: die persoon heeft het niet begrepen. ‘Intiem’ is veel geniepiger. Het is een vorm van meestribbelen. Ja, natuurlijk ben ik helemaal voor borstvoeding! Als ik het maar niet hoef te zien.

Het lastigste is misschien nog wel, dat mensen dit oprecht menen. Ze vinden borstvoeding echt mooi en close en knus, en dat is het natuurlijk ook. Maar het is ook alledaags en gewoon en moet (meestal) nog flink vaak gebeuren ook. In veel culturen (ook die waar vrouwen gesluierd gaan) wordt borstvoeding niet gezien als iets wat alleen in de beslotenheid van het huis gebeurt. In onze westerse cultuur wel, en dat houdt zichzelf in stand. Moeders durven niet buitenshuis te voeden, of misschien wel bij familie of vriendinnen op de bank maar niet in dat warenhuis. En al-tijd ‘discreet’. Lees: áls je dan borstvoedt waar anderen bij zijn, mag het niet te zien zijn. Doordat er maar weinig borstvoeding live is te zien, en dan wordt het een ‘ding’. In het Victoriaanse tijdperk hoorde de enkel bedekt te worden (ik lees hier zelfs dat de tafelpoten, met hun vaag menselijke trekken, een rok aankregen). De enkel werd zo vanzelf seksueel geladen, een intiem lichaamsdeel. Juist doordat het niet getoond werd.

En zo houdt het idee dat borstvoeding iets intiems is zichzelf in stand. Het is weinig zichtbaar, mensen krijgen niet de kans er aan te wennen. Dus blijft het onwennig voor veel moeders om openlijk te borstvoeden. Moeders die het gevoel hebben zich terug te moeten trekken om te voeden, houden borstvoeding geven meestal niet lang vol. En zo krijgen veel baby’s minder borstvoeding dan hun moeder eigenlijk had willen geven. Het wordt er namelijk veel minder leuk van, als je niet lekker in het zonnetje op een terras durft te voeden.

Dat is uiteindelijk de kern van de zaak. Borstvoeding ‘intiem’ noemen doet een beroep op je sociale vermogen. Kom zeg, we houden toch een beetje rekening met elkaar? Maar daar zit ‘m de kneep: als je een moeder vraagt in beslotenheid te voeden, vraag je niet aan de moeder om rekening te houden met jouw gevoel. Nee, je vraagt in feite de baby om rekening te houden met jouw gevoel. De baby is degene die er last van heeft als hij niet gevoed wordt. En dat vind ik dus nogal oneerlijk, de meest kwetsbare in het gezelschap trekt zo veel te vaak aan het kortste eind. Veel baby’s krijgen korter borstvoeding doordat het als ‘intiem’ beschouwd wordt. De baby in kwestie heeft geen idee waarom hem de borst ontzegd wordt, heeft geen besef van culturele normen. Een baby heeft er geen idee van dat de borst blijkbaar een rokje aan moet. Laten we sociaal doen, en rekening houden met de kleinsten onder ons.

Borstvoeding mag gezien worden.

intiem

bijv.naamw.

Uitspraak: [ɪnˈtim]

1) als iets helemaal van jezelf is en je het aan niemand vertelt

Voorbeeld: `intieme verlangens`
Synoniem: zeer persoonlijk

2) als iets alleen jezelf en weinig anderen betreft

Voorbeeld: `in intieme kring begraven willen worden`
Synoniem: vertrouwelijk
intiem zijn met (heel vertrouwelijk omgaan met) `Zij is heel intiem met haar moeder.`
intiem zijn met (seks hebben met)

003

Advertisements

5 thoughts on “intiem

  1. Ik voed ook in het openbaar. En ben er nog nooit over aangesproken.
    Ik heb laatst tegen een voedende moeder gezegd: ‘Fijn om je in het openbaar te zien voeden!’ Als poging tot tegenhanger van alle nare kritiekverhalen, zeg maar. Ik hoop maar dat het wat gewicht in de schaal legt. Borstvoeding mag gezien worden!

  2. Pingback: Zondags leesvoer | Eurolac!

  3. Pingback: Indiscreet | blikborstvoeding

  4. Pingback: Indiscreet | Lindar

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s