Moed

Natuurlijk ouderschap gaat niet altijd vanzelf. Ik lees vaak van twijfels, angsten en onzekerheden. Ouders die het anders willen doen dan hoe zij zelf zijn opgevoed, hoe hun omgeving vindt dat het hoort; of, het moeilijkst: anders dan het stemmetje in hun hoofd fluistert. ‘Je verwent hem! Hij zal NOOIT in een eigen bedje gaan slapen! Je maakt een onzelfstandig moederskindje van hem!’.

Verandering brengt twijfel, verandering vraagt moed.

Met het grootbrengen van onze kinderen is het op een of andere manier erg moeilijk te accepteren dat je het niet automatisch ‘goed’ doet. Zorgen voor een baby, moedergevoel, ouderschapsstijl is voor een groot deel aangeleerd, al regelen je hormonen ook een stuk. Wat zie je om je heen, waarmee ben je opgegroeid? Je leert sociale interactie, ook met baby’s, voor een groot deel onbewust. Zie je om je heen vaak soepel lopende interacties, dan is de kans groot dat je ‘onbewust bekwaam’ bent. Je weet het niet eens, het gaat vanzelf goed. Heb je veel moeizame interacties als voorbeeld gehad, dan ben je misschien wel ‘onbewust onbekwaam’.

Volgens Maslow zijn er vier stadia van leren:

bewustwordingscirkel11. Onbewust onbekwaam: je merkt niet op dat/wat er mis gaat.
2. Bewust onbekwaam: je merkt op wat er niet goed gaat.
3. Bewust bekwaam: je doet het bewust op een andere manier dan je vanuit je oude automatisme zou doen.
4. Onbewust bekwaam: je hebt je de nieuwe manier van doen eigen gemaakt.

Dit ogenschijnlijk simpele rijtje geeft goed weer wat zo moeilijk is aan het veranderen van je ouderschapsstijl. Het is namelijk erg confronterend en pijnlijk om in fase 2 te zitten: zien wat er niet lekker loopt. Die erkenning vraagt veel van je vermogen om lief en tegelijk eerlijk voor jezelf te zijn. Van fase 2 naar 3 is eveneens een lastig proces: daar waar je eerst nog lekker ongemerkt een beetje aan kon rommelen, ben je nu steeds kritisch naar jezelf aan het kijken. Wat kan er anders, wat kan er beter? Het leren gaat met vallen en opstaan, dus in deze fase is er vaak veel onzekerheid en misschien ook gevoel van falen bij elke ‘val’.

Leren is een kwestie van oefenen, veel oefenen. En veel onzekerheid verdragen. Daarbij komt, dat een kind misschien al eerder heeft geleerd een bepaalde reactie van je te verwachten. Die verwachting is er niet zomaar uitgesleten, en dat maakt mede dat het aanpassen van ouderschapsstijl nooit een ‘quick fix’ is voor een baby die veel huilt, of een ouder kind dat niet lekker in zijn vel zit.

brei 051 We leven in een maatschappij die graag dingen ‘gedaan’ krijgt. Hop, weer iets afgestreept van het lijstje. Het vraagt moed om bewust te kiezen voor ander ouderschap. Ouderschap gericht op relatie, niet op gedrag. Vooral als dat niet vanzelf gaat, omdat je het niet hebt meegekregen. Maar het is zo ontzettend de moeite waard. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat er geen finish is, geen punt waarop je alles onder de knie hebt. Je blijft altijd leren, er zijn altijd situaties die je met een gezonde dosis twijfel tegemoet zult moeten treden. Of moet ik zeggen: een gezonde open blik, confidently uncertain.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s