Voordelen van een uitgedragen zwangerschap overschat

Stel, je krijgt een onderzoek onder ogen: voordelen van op tijd geboren worden zijn overschat. Kinderen die op tijd geboren zijn, zijn als volwassene niet gezonder dan kinderen die te vroeg geboren zijn. Deze conclusie trekt men uit een vergelijking tussen broertjes en zusjes, waar het ene kind op tijd werd geboren, en het andere kind te vroeg.

Je weet ook: er worden maar zeer weinig kinderen geboren rond 40 weken uit een spontane bevalling. De meeste kinderen worden op 37.0 weken gehaald, of zijn tegen die tijd al als prematuur ter wereld gekomen. Expres opgewekt wegens zwangerschapsklachten, of omdat het niet gelukt is hen langer in de buik te laten. Moeders worden slecht geholpen bij het uitdragen van hun zwangerschap, en bij de eerste tekenen van dikke enkels of een wankel bekken krijgen ze het advies om er maar mee te stoppen, en de bevalling te induceren. Ze krijgen vaak te horen dat een opgewekte bevalling met 33 weken net zo goed is als wachten tot de bevalling vanzelf inzet, iets anders mag je eigenlijk niet zeggen want dan ‘praat je moeders een schuldgevoel aan’.

Sommige moeders stoppen voortijdig met hun zwangerschap uit gemak, maar de meesten hebben na pijn en verdriet besloten te stoppen. Zij hebben gewoon weinig voorbeelden om zich heen gezien hoe je een zwangerschap moet uitdragen. De zorgverleners zijn van goede wil, en zeggen dat uitdragen ‘het beste’ is, maar je krijgt geen hulp bij je bekkenklachten of andere problemen, of tegenstrijdige adviezen. Vele ronduit onjuist, maar dat weet de gemiddelde moeder niet. De adviezen houden pijn in stand of erger, ondermijnen de zwangerschap. Ondertussen moeten moeders blijven werken. Als het je zwaar valt zeggen collega’s: ‘stop er dan mee! Echt hoor, je hoeft niets te bewijzen. Prematuur geboren worden is net zo goed als nog even in de buik blijven. Bovendien, je moet ook aan jezelf denken’. Veel vaders zien dat hun vrouw het zwaar heeft, en bieden aan haar naar het ziekenhuis te rijden en weeënopwekkers te vragen. Er schijnen ook vaders te zijn die graag de vagina van hun vrouw weer voor zichzelf willen hebben, maar die ken je persoonlijk niet.

Sommige moeders zijn blij met het onderzoek, gelukkig: hun prematuur geboren baby had het eerste jaar wel veel problemen, maar als volwassene is hij net zo goed af als iemand die na om en nabij 40 weken geboren is. Het verzacht de pijn van het niet uitdragen van de zwangerschap. Want dat voelt toch ook wel als falen, hoe hard iedereen ook zegt dat het prima is om te stoppen als de zwangerschap klachten geeft. En die klachten, ja die waren heftig. Pijn hoort erbij, is de consensus.

Maar jij twijfelt. Je hebt je kind uitgedragen, en zag om je heen dat je een uitzondering was. Soms was het zwaar, maar het gaf ook een echte band met je kind, de momenten dat je haar in je buik voelde bewegen waren geweldig. Al deed je natuurlijk ook gewoon je dagelijkse dingen met je kind in je buik. De pijn heb je gelukkig kunnen verhelpen met hulp van een goede bekkenspecialist.

Veel moeders in je omgeving hebben die 37 weken nog wel gered, maar toen is de bevalling opgewekt. De WHO adviseert immers een zwangerschapsduur van 37 weken? Dat is natuurlijk beter dan na 34 weken gehaald worden, maar echt natuurlijk is het ook niet. Hoe deed men het vroeger dan, toen er nog geen weeënopwekkers bestonden, en geen couveuse? Toen bevielen vermoedelijk heel wat meer vrouwen pas nadat de bevalling vanzelf was ingezet. Moeders kregen steun van andere moeders, die wisten hoe je een zwangerschap uitdraagt. Als een kind dan echt te vroeg kwam dan droegen moeders het tegen hun huid, tussen hun borsten.

Je hebt een niet-pluis gevoel bij het onderzoek. Wat is de definitie van een ‘uitgedragen zwangerschap’? Ook de kinderen die gehaald zijn met 37 weken? Er zijn ook veel andere onderzoeken die keer op keer weergeven dat hoe vroeger een baby geboren wordt, hoe meer risico’s er aan zijn verbonden. Doet dit ene onderzoek al die andere teniet?

Je hebt alleen nog maar de inleiding kunnen lezen van het onderzoek. De onderzoekers, die volgens mede-zwangerschapsuitdragers socioloog zijn van beroep, stellen: moeders moeten wél aan het werk blijven, het is dan ook wel veel gevraagd van moeders om hun zwangerschap uit te dragen. Ze stellen de overheidscampagne ‘uitgedragen het beste’ ter discussie: moet er wel zoveel geld gaan naar een campagne die moeders het gevoel geeft te falen?

Nou, dát ben je in elk geval met ze eens. Als we al het geld van de campagnes nou eens steken in goede hulp voor zwangere moeders, en betere informatie tijdens de opleiding voor professionals? Zullen we nadenken hoe we het als maatschappij het vrouwen mogelijk maken een zwangerschap uit te dragen? En zullen we dan meteen afspreken dat niemand zich schuldig voelt om een beslissing die is genomen op basis van onjuiste informatie, met een gebrek aan goede hulp en steun? In plaats van het gebrek aan hulp en steun goed te praten met onjuiste informatie en de mantra ‘schuldgevoel’.

 

http://www.nu.nl/wetenschap/3712512/voordelen-van-borstvoeding-worden-overschat-.html

Advertisements

3 thoughts on “Voordelen van een uitgedragen zwangerschap overschat

  1. Reblogged this on Eurolac! and commented:
    Collega-blogster Bkikborstvoeding laat haarfijn en zacht-sarcastisch weten hoe belachelijk het ophef-veroorzakende onderzoek over over-rated borstvoeidng is.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s