dans

Deze week kwam ik tot de ontdekking dat de 5S-methode van Harvey Karp wél is onderzocht. Eerder gaf ik aan dat er alleen een onderzoek bestaat waar de ouders zijn bevraagd, terwijl eigenlijk gekeken zou moeten worden of baby’s daadwerkelijk kalm worden van inbakeren-zijliggin-sissen-schudden/schommelen-zuigen (5S). Niet de stress-toestand van de baby’s, maar hun huilgedrag is onderzocht. Hier is een uittreksel van het onderzoek te lezen. De conclusies zijn veelzeggend. Op alle punten die Karp claimt scoort de groep die de 5S-methode toepast iets slechter dan de controlegroep, die geen methode kreeg aangereikt om met hun baby en het  huilen om te gaan.

– de baby huilt niet minder lang (eerder langer)

– de baby slaapt niet langer (eerder korter)

– de ouders ervaren niet minder stress.

Het lijkt er dus op dat de methode van Harvey Karp de baby niet stil krijgt, nog los van de vraag of ‘stil’ hetzelfde is als ‘kalm’.

Niet toevallig werd het onderzoek mij aangereikt tijdens deze lezing van Linda Smith IBCLC (met dank aan het blog van Gonneke Veldhuizen op Eurolac). Zij omschrijft hoe inbakeren de natuurlijke interactie tussen baby en ouders verstoort. Van oudsher wordt inbakeren bovendien toegepast op een totaal andere manier dan nu voorgeschreven wordt door o.a. Ria Blom: inbakeren werd toegepast bij een tevreden, voldane, gevoede baby; rechtop! Niet liggend op de rug. En altijd in aanwezigheid van volwassenen, tot het moment dat de baby te kennen geeft er uit te willen. Dat is een enorm verschil met de manier waarop baby’s nu plat op de rug worden ingebakerd, afgezonderd van geliefden;  waarbij de mogelijkheden tot communicatie hen wordt ontnomen. Dat is vaak zelfs het doel: huilen (het laatste communicatiemiddel!) zou moeten uitdoven door er niet op te reageren. Het tegenwoordige, opvoedkundig bedoelde toepassen van inbakeren legt het probleem bij de baby: er is iets mis met jou, we gaan je ritme/alleen in slaap vallen/minder huilen aanleren. Het doel van inbakeren is van oudsher  anders:  eerder ‘we moeten het kind toch ergens laten als we met de ezel de bergen over trekken/werken op het land/[…]. Het was vooral praktisch, dus. Waarmee ik niet wil promoten om ‘praktisch’ te gaan inbakeren, en ook zeker niet wil beweren dat er in ‘exotische’ culturen geen misstanden waren/zijn; maar ik wil de denkfout blootleggen van moderne inbakeraars. Denkfout: baby’s zijn op zichzelf staande wezens, die zo snel mogelijk zonder hulp van anderen moeten kunnen slapen/spelen/zijn. 

Baby’s kunnen niet alleen. Baby’s zijn intens afhankelijke wezens, die anderen nodig hebben om hen te reguleren. Stress raken zij kwijt door koestering, temperatuur en ademhaling werken normaal bij nabijheid en lichaamscontact, groei is optimaal bij voldoende aanraking. Een baby is gemaakt op communicatie en contact. 

When babies and aduls interact, they are partners in an interactive social dance in which they jointly regulate each other, and this dance is essential for the baby’s social and psychological development.
– Meredith F. Small

Het probleem van inbakeren, van de 5S-methode, van eigenlijk elke baby-opvoed-tactiek die gebaseerd is op het Behaviourisme (oftewel: kijkt alleen naar gedrag, niet naar de achterliggende oorzaken) is dat het voorbij gaat aan de aard van een baby. Die tactieken zoeken kunstmatige vervangers van moeder/verzorger: een schommelwieg voor beweging, inbakeren als vervanger van moeder’s omsluitende armen, een speen in plaats van in slaap vallen aan de borst. Linda Smith stelt in haar lezing dat ‘skin-to-skin and breastfeeding works for everything that swaddling is promoted for, except possibly transportation’. Logisch, moeder is het origineel, inbakeren (5S, enz) is het surrogaat. Een surrogaat is niet te verkiezen boven het origineel, niet als je uitgaat van het kind. Want ‘stil’ is niet automatisch hetzelfde als ‘kalm’, en het ene huilen is het andere niet. Een baby die vastgehouden wordt blijkt, ook als zij blijft huilen, een lager stressniveau te hebben dan een baby die het alleen moet rooien. Ouders en hun baby zijn verwikkeld in een dans met elkaar, zij reageren over en weer op elkaar, raken steeds meer ‘in tune’ met elkaar door veel samenzijn, Deze dans is essentieel voor de sociale en psychologische ontwikkeling van een kind. Dans met je baby, ze zal er wel bij varen.

Advertisements

One thought on “dans

  1. Pingback: Leesvoer en blikvoeding | Eurolac!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s