Kramp!

 

Kool, frisdrank, gekruid eten: je zou als borstvoedende moeder in de kramp schieten van wat je wel en niet ‘mag’ eten. Krampjes, ofwel een huilende en overstrekkende baby, zou het gevolg zijn van wat je als moeder eet. Klopt dat eigenlijk wel? Over bubbels en pitjes, knoflook en kruiden, zin en onzin. 

Borst maakt melk

Om te weten welke invloed je voeding heeft op je moedermelk is het allereerst belangrijk om te weten hoe je lijf moedermelk maakt. Moedermelk (de substantie) is een combinatie van voedingsstoffen en immuunstoffen. Dat laatste is een verhaal op zich, voor nu even de voedingsstoffen alleen. Moedermelk wordt gemaakt uit bloed. Het bloed vervoert voedingsstoffen naar je hele lichaam, ook de borst. De borst stelt de moedermelk ter plekke samen uit het bloed. Een aantal voedingsstoffen, bijvoorbeeld het suikergehalte (of eigenlijk: lactose, melksuiker) is stabiel. Andere stoffen worden beïnvloed door wat je eet, zo zorgt bijvoorbeeld een dieet hoog aan onverzadigde vetzuren voor een hoog gehalte aan onverzadigde vetzuren in moedermelk. De hoeveelheid vet is dan weer afhankelijk van het voedingsbeleid: hoe voller de borst, hoe minder vetten er meestromen met de moedermelk. Drinken uit een legere borst betekent vettere melk.

Van darm naar bloed naar moedermelk

De voedingsstoffen in het bloed neem je op uit je voeding, via de darmen. De voedingsstoffen worden verteerd, wat er in je bloed zit zijn dus kleinere moleculen dan in je darmen. Deze kleine, voorverteerde voedingsstoffen, komen in kleine hoeveelheden in de moedermelk. Dit is gunstig, de baby leert dan deze voedingsstoffen beetje bij beetje, heel voorzichtig kennen. Bijvoorbeeld bij eiwitten is dit belangrijk, baby’s reageren het vaakst op grote eiwitmoleculen omdat deze doen denken aan ziekteverwekkers. Moedermelk bevat ook bepaalde antistoffen die voedingseiwitten begeleiden1, eigenlijk vertellen deze antistoffen de darmen van de baby: dit is oké! Geen alarm, dit is eten en geen ziekteverwekker die je aan moet vallen.

No worries

Kool en knollen, je mag het gewoon eten!

Kool en knollen, je mag het gewoon eten!

Als borstvoedende moeder kan je in feite alles eten. We zijn aangepast op het geven van borstvoeding, er is geen aap, of muis, of dolfijn die eten laat staan omdat hun baby er via hun melk op reageert! Er zijn een paar uitzonderingen. Alcohol en sommige medicijnen (maar lang niet alle!) gaan over in de moedermelk, en kunnen in te grote hoeveelheden gevaarlijk zijn voor de baby. Vraag een specifiek medicijn na, bijvoorbeeld bij La Leche League. Op een kopje koffie reageren de meeste baby’s niet, op erg veel cafeïne kunnen sommigen echter wel al te wakker en onrustig reageren.  Van knoflook gaan baby’s zelfs meer drinken! Salie kan de productie omlaag brengen en is om die reden een kruid om voorzichtig mee te zijn. Maar de baby heeft geen last via krampjes.

Baby’s kunnen soms wel reageren op wat je eet, maar dit is heel verschillend per baby. Hier is dus geen algemene uitspraak over te doen, behalve dat er meer baby’s reageren op voedsel met grote eiwitmoleculen. Koemelk, gluten (graan), soja, schaal- en schelpdieren. Je komt hier alleen achter door uitproberen. Er zijn dan meestal ook andere symptomen, zoals reflux, groene schuimende ontlasting of bloed in de ontlasting.

Bruisende moedermelk?

Een aantal soorten eten wordt hardnekkig afgeraden. Kool, frisdrank, druiven of kiwi’s met pitjes, ui en pittig eten. Al deze dingen mag je echter gewoon eten! Bij de vertering van kool en ui komen gassen vrij. Zelf kan je daardoor last van je buik krijgen bij het eten hiervan. Deze gassen die jou last bezorgen, komen er echter ‘netjes’ weer van achter uit. Gassen worden niet in het bloed opgenomen. Sterker nog, het zou je dood zijn! Gasbellen in het bloed overleef je niet. Deze gassen komen niet in je bloed, en dus ook niet in de borstvoeding. Dit geldt ook voor de bubbels in frisdrank: je hebt er zelf wellicht last van, maar een boer of flitspopper en je bent het kwijt. Het raakt nooit in de moedermelk.

Pitjes van druiven of kiwi komen ook niet in hun geheel in je bloed, en komen niet bij je borsten terecht. Verstopte melkkanaaltjes of kramp bij de baby komt dus nooit van pitjes. En kruiden dan? Die Indische rijsttafel? Je mag het gewoon eten. Als je baby er op lijkt te reageren, laat het een tijdje weg. Na een tijdje probeer je het opnieuw uit om zeker te weten dat het daaraan gelegen heeft, want voor hetzelfde geld was je baby vooral overprikkeld door die nieuwe indrukken in het restaurant, en kwam het huilen daarvan.

Maar al die baby’s met krampjes dan?

Krampjes horen niet bij het pakket, het is geen biologisch gegeven. Het lijkt erop dat het in de moderne tijd in het westen vaker voorkomt dan oorspronkelijk. Mijn persoonlijke theorie is dat dit te maken heeft met verstoorde darmflora, en (iets dat ook vaker voor lijkt te komen) een te strakke tongriem. Dat laatste hindert namelijk ook een optimale vertering. Maar de belangrijkste reden dat krampjes zoveel voorkomen is het westerse verzorgingspatroon, waarbij baby’s veel alleen zijn, lange tussenpozen hebben tussen voedingen, en waar de angst voor ‘verwennen’ ouders huiverig maakt hun kind direct op te pakken bij tekenen van ongemak. Bij de !Kung San, in Korea, bij Maja Indianen in Mexico vonden antropologen geen baby’s met krampjes. Geen huiluurtje. Geen baby’s die zich al gillend overstrekten, of ontroostbaar huilden. Opvallend: bij een onderzoek waarbij een groep (amerikaanse) moeders die ‘normaal’ westers verzorgingspatroon hadden werd vergeleken met een groep (eveneens amerikaanse) moeders die snel reageerden op signalen van hun baby en vaak voedden, bleek dat in de eerste groep baby’s veel langer huilden. Krampjes zijn vaak geen buikklachten maar een botsing tussen verzorgingsgewoonten en de biologische blauwdruk van een baby2. Soms zijn krampjes een gevolg van huilen en daardoor lucht inslikken. De beste remedie: vanaf geboorte veel dragen, vaak voeden en je baby niet laten huilen, maar direct reageren op de eerste signalen van ongemak. Houdt je baby last, dan kan er iets anders aan de hand zijn, zoals  het reageren op iets in de voeding. Bij twijfel: vraag hulp, bij lactatiekundige of borstvoedingsorganisatie. Je hoeft niet alleen aan te modderen.

bronnen:

1Hier heb ik een geweldige bron voor, over allergie en de verschillende manieren waarop borstvoeding een baby helpt wennen aan voedingsstoffen uit vaste voeding. Ik kan het alleen niet meer vinden…

2Our Babies, Ourselves – Meredith F. Small

Advertisements

3 thoughts on “Kramp!

  1. Pingback: Zondags browsen | Eurolac!

  2. Pingback: Huilen, koestering en hersenontwikkeling | blikborstvoeding

  3. Pingback: Huilen, koestering en hersenontwikkeling | Lindar

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s