Huilen, koestering en hersenontwikkeling (2): wereldwijd

At the dawn of life the baby wants to feel safe and welcomed; what helps him to feel loved is the utmost sensitivity to his bodily and emotional needs. The experiences that make him feel carefully listened to and held enable him to feel, at the core of his being, that he has the right to exist. – Robin Grille

Lees hier deel 1 van deze blogserie: huilen, koestering en hersenontwikkeling. 

Hoort huilen erbij?

Het antwoord hierop is ja, en nee. Huilen is een zeer nuttige evolutionaire aanpassing, een baby die huilt roept een zorgreactie op van de verzorgers. Het nut van voldoende vaak aan de bel trekken middels huilen ontdekte de Nederlandse onderzoeker De Vries min of meer per ongeluk. Hij keek of Masai baby’s al direct na geboorte verschilden van temperament. Hij merkte dat er ‘gemakkelijker’ baby’s waren, en ‘moeilijker’ baby’s die meer onrust lieten zien, en sneller overgingen tot harder huilen. Toen hij terug ging om te kijken hoe het met de kinderen ging, bleken er tijdens een hongersnood heel wat baby’s overleden. Echter, daar was maar één ‘moeilijke’ baby bij, en wel zes zogenaamde ‘makkelijke’ baby’s! Heb je een moeilijke baby? Heb jij even geluk! Je baby geeft niet snel op met je laten weten dat hij je nodig heeft.

Cultuur

Als je wil weten of huilen erbij hoort, of er een biologische basis voor is, dan is het zinvol om naar antropologisch onderzoek te kijken. Je kan dan schiften tussen waar een baby mee geboren wordt, en wat de invloed is van de cultuur. In het bijzonder de gewoontes rond de verzorging van baby’s. Onderzoeker Ronald Barr heeft het huilgedrag van Nederlandse, Amerikaanse en !Kung-San baby’s met elkaar vergeleken. !Kung-San is een stam in Afrika. Wat hij vond was opvallend. De eerste twee weken van hun leven huilden de baby’s weinig. Daarna gingen ze geleidelijk aan meer huilen, met een piek rond 6-8 weken. Daarna verminderde de hoeveelheid huilen weer. Dit patroon werd in alledrie de groepen gevonden. Baby’s huilden (gemiddeld, per groep) ook allemaal ongeveer even vaak. Dit maakt aannemelijk dat huilen er inderdaad bij hoort, het is onderdeel van het repertoire van een baby om te zorgen dat zij moeder’s aandacht heeft.

MAAR.

Even vaak huilen is niet hetzelfde als even veel huilen. De !kung-San baby’s hadden gemiddeld even vaak een allereerste aanzet tot huilen. Mopperen, wringen, kermen, of wat wel eens niet zo respectvol ‘piepen’ genoemd wordt. De westerse baby’s huilden echter veel lánger per huilbui. Dus op een dag huilden Nederlandse en Amerikaanse baby’s veel meer. Niet vaker, wel meer.

Andere onderzoeken vinden een gelijksoortig verschil in huilgedrag bij andere niet-westerse culturen. Een onderzoek bij Maya indianen (Brazelton) vond dat baby’s daar vooral in kalme, alerte toestand waren, en weinig huilden, en niet in de mate dat ze overstuur raakten. In Korea kennen ze geen huiluurtje, ze kennen het begrip ‘krampjes’ niet, er werd zelfs geen duidelijke huilpiek rond twee maanden gevonden in dit specifieke onderzoek (Lee).

Hoe kan dat dan?

Waar komt dat grote verschil dan vandaan? In Nederland, België, de VS, vinden we het heel gewoon als baby’s een tijdlang ontroostbaar huilen, maar dit is dus niet een wereldwijd voorkomend verschijnsel. Een Keniaans-Engelse moeder ondervond het verschil tussen de Keniaanse en de Engelse cultuur aan den lijve. Zij groeide op in Kenia en Ivoorkust, en ging later als arts in Engeland werken. Toen ze zwanger raakte ging ze terug. Zij beschrijft het enorme verschil tussen de baby’s in Kenia, die vrijwel niet huilen, en wat zij ziet in Engeland, waar huilen zo normaal wordt gevonden in het artikel Why african babies don’t cry. In haar artikel geeft ze aan hoe in Kenia de norm is dat er direct gereageerd wordt op een wurmende, mopperende of borstzoekende baby. Op elke kik, dus. Ook is het de gewoonte dat baby’s overal mee naartoe gaan, en dus weinig alleen zijn.

Het onderzoek van  Lee dat Koreaanse baby’s vergeleek met baby’s uit de V.S. vond een gelijksoortig verschil. In Korea was direct reageren de norm, in de V.S. reageerden moeders bewust 43% van de keren niet op hun baby. In Korea was een baby gemiddeld 2 uur per dag alleen, en 22 uur per dag bij moeder of iemand anders. De baby’s uit de Verenigde Staten waren gemiddeld 67,5% van de tijd alleen, en slechts 32,5% van de tijd bij iemand. Dat is ruim 16 uur per etmaal alleen! Om even het verschil aan te geven heb ik een plaatje gemaakt. Rood is de tijd alleen, blauw de tijd samen.

Schermafdruk 2014-10-15 09.52.42

Interessant is, dat Lee in een ander onderzoek heeft gekeken naar het verschil tussen borstgevoede en kunstgevoede baby’s in Korea. De moeders die kunstvoeding gaven waren hoger opgeleid, en verzorgden hun baby’s zoals in het westen gebruikelijk is. Deze baby’s vertoonden het westerse huilpatroon.

Our modern, socialising mode expectations that our babies should sleep in separate rooms, or that they should withstand crying without being touched or held for minutes at a time, are unnatural and emotionally wounding. – Robin Grille

Ja maar…

Oké, dus de westerse manier van baby’s verzorgen hangt samen met meer huilen. Maar, zal je misschien zeggen, ik ben helemaal AP, geef borstvoeding, gebruik een draagdoek en zal NOOIT mijn kind lang laten huilen voordat ik reageer. En TOCH huilt mijn baby veel en lang! Dat kan. Ten eerste heb ik het hier over grote groepen, over individuele situaties is lastiger een uitspraak doen. Wel zijn er twee dingen over te zeggen: er kan iets individueels aan de hand zijn, zoals de voorbeelden die ik in het eerste deel van deze blogserie noemde. Ten tweede schets ik hier niet het hele plaatje, er zijn meer factoren die meespelen. Niet op elke factor heb je invloed.  Volgende week meer, in deel 3: huilen, koestering en hersenontwikkeling: totaalpakket-zorg. En no worries, het gedeelte over hersenontwikkeling staat ook op de lijst!

Lees hier deel 3

deel 4

en deel 5


Bronnen en Leestips:

Our Babies, Ourselves – Meredith F. Small

The Vital Touch – Sharon Heller

Advertisements

3 thoughts on “Huilen, koestering en hersenontwikkeling (2): wereldwijd

  1. Pingback: Huilen, koestering en hersenontwikkeling (3), totaalpakket zorg | blikborstvoeding

  2. Pingback: Huilen, koestering en hersenontwikkeling: hersenontwikkeling | blikborstvoeding

  3. Pingback: Huilen, koestering en hersenontwikkeling | blikborstvoeding

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s